23 Μαρ 2017

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ


Ανακοίνωση τύπου
Παρουσιάστηκε και προβάλλεται
Συγκίνηση, κυπριακό χιούμορ και σκέψεις προκαλεί η νέα ταινία του σκηνοθέτη Πανίκου Χρυσάνθου που πρωτοπαρουσιάστηκε παρουσιάστηκε αυτήν εβδομάδα σε δύο διαφορετικές πρεμιέρες, στις 20 και 22 Μαρτίου.
Πρώτα στην πράσινη γραμμή, φιλοξενούμενη του Goethe Institute και φιλοξενώντας τουρκοκύπριους και ελληνοκύπριους φίλους, συμμετέχοντες και υποστηρικτές, «ανθρώπους που, με προσωπικό ρίσκο, έκαμαν την ανθρωπιά πράξη» όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος. Η δεύτερη εγκαινιάστηκε στο ΚCineplex για ένα ευρύτερο κοινό πολιτιστικών παραγόντων, δημοσιογράφων, υποστηρικτών και φίλων που συνέβαλαν στην ταινία. Παρών ήταν και ο Πρόεδρος του ΔΣ ΡΙΚ, Θανάσης Τσόκος, μια και το ΡΙΚ μαζί με τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού είναι υποστηρικτές της ταινίας.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ είναι μια ταινία μυθοπλασίας, με μια ιστορία της νεκρής ζώνης. Ένας στρατιώτης, ο Κύπρος, στέλλεται να υπηρετήσει στην «πράσινη γραμμή», κι΄εκεί ανακαλύπτει ότι ένας από τους απέναντι στρατιώτες μένει στο σπίτι του. Ο πόλεμος ανάγκασε και τους δυο να μετακινηθούν – τον Κύπρο από το βορρά στο νότο και τον Μουράτ από το νότο στο βορρά. Όταν ο Μουράτ πάει με άδεια στο χωριό, φέρνει στον Κύπρο ένα δώρο από το σπίτι του, μιαν οικογενειακή φωτογραφία, η οποία ξυπνά τα φαντάσματά του. Μέσα είναι ο σκοτωμένος του πατέρας και η κοπέλλα που αγαπούσε. Όταν ο Μουράτ του προτείνει να κάμουν από ένα κρυφό ταξίδι ο καθένας στην «άλλη πλευρά», ο Κύπρος δέχεται χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες.

Τακτικές Προβολές από 23/3/17
Από Πέμπτη 23 Μαρτίου ξεκινούν στα Κ Cineplex σε όλες τις πόλεις καθημερινές προβολές της νέας ταινίας του Πανίκκου Χρυσάνθου Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ. Οι διάλογοι της ταινίας είναι στα ελληνικά, τούρκικα και αγγλικά.
Στη Λευκωσία (ΚCineplex Έγκωμης) και τη Λάρνακα θα γίνονται 2 προβολές καθημερινά, μια στις 8:00 (με ελληνικούς και τουρκικούς υποτίτλους) και μια στις 10:00 μμ (με αγγλικούς υποτίτλους).
Στη Λεμεσό και Πάφο θα γίνεται μια προβολή καθημερινά στις 8:00 μμ (με αγγλικούς υποτίτλους).

Παραγωγή
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ είναι μια κυπριακή ταινία, που γυρίστηκε σε σενάριο και σκηνοθεσία του Πανίκκου Χρυσάνθου («Το Τείχος μας», «Ακάμας»). Υποστηρίχτηκε από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, το ευρωπαϊκό ταμείο Eurimages, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, την ΕΡΤ, το ΡΙΚ και το πρόγραμμα Media. Τα γυρίσματα έγιναν στο Καϊμακλί, την Αλαμινό, τη Σωτήρα και τον Πιττοκόπο. Είναι μια συμπαραγωγή των εταιρειών Artimages (Κύπρος) και Ν. Καβουκίδης (Ελλάδα).
Ηθοποιοί και συνεργείο
Στους κύριους ρόλους οι ακόλουθοι:
Μιχάλης Σοφοκλέους, Cihan Tariman, Matthias Lier, Μαρία Μουστάκα, Αντρέας Τσουρής, Θεόδωρος Μιχαηλίδης, Baris Refikoglu, Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, Γιάννα Λευκάτη, Δημήτρης Ξύστρας, Erdogan Kavaz, Αντρέας Αργυρίδης, Σκεύος Πολυκάρπου, Σίμος Τσιάκκας
Η φωτογραφία είναι του Νίκου Καβουκίδη
Η μουσική του Μιχάλη Χριστοδουλίδη
Το μοντάζ του Κύρου Παπαβασιλείου
Ο ήχος του Ντίνου Κίττου
Τα κοστούμια της Κικής Μήλιου
Η σκηνογραφία του Πάρη Μανώλη
Trailer
ελληνικό: youtube.com/watch?v=H9U71QrORxM
αγγλικό: youtube.com/watch?v=5DyrEPxLO6M

20 Μαρ 2017

Οι τράπεζες, τα σκάνδαλά τους, η συγκάλυψη και η λογοκρισία για τις ευθύνες – από τα ΜΜΕ μέχρι την Κεντρική… με φόντο την ευθιξία που αναδύεται αλλού, όπως στη Βρετανία [ένα χαρακτηριστικό κείμενο του Πολίτη, όπου τεκμηριώνεται ότι τα προβλήματα της Λαϊκής ήταν γνωστά από το 2010.. αλλά βολικά λογοκρίνεται το όνομα του… Αθανάσιου Ορφανίδη, λες και δεν υπήρξε επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας στην Κύπρο..]



Την περασμένη εβδομάδα είχαμε μια αναζωπύρωση της συζήτησης για τις υπερχρεώσεις τραπεζών, αλλά και τους προηγουμένους μήνες πλανιέται στον αέρα το σκάνδαλο της Iron, μιας εταιρείας «ειδικών ξένου συναλλάγματος και εμπειρογνωμόνων στα λογισμικά», η οποία είναι στόχος πολλών ξένων, που θεωρούν ότι εξαπατήθηκαν. Και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλε πρόστιμο 335 χιλιάδων ευρώ. Αλλά στον τοπικό τύπο πέρασε στα αζήτητα – μόλις πρόσφατα είχε ένα σχετικό κείμενο η «24h».. Το όλο ζήτημα, στο οποίο θα επανέλθουμε με πιο αναλυτική αναφορά, είναι σύμπτωμα του ότι οι ροές κεφαλαίων εξακολουθούν να έχουν στην κυπριακή περίπτωση ένα είδος αύρας συγκάλυψης[1]

Στη Βρετανία παραιτούνται αξιωματούχοι λόγω έστω και πιθανής σύγκρουσης συμφερόντων… στην Κύπρο, το κατεστημένο.. προστατεύει ακόμα. Αλλά η διάχυτη οργή είναι εκεί..
Η παραίτηση της Σιάρλοτ Χογκς, υποδιοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Βρετανίας, λόγω πιθανής σύγκρουσης συμφερόντων εξαιτίας της θέσης του αδελφού της στην Barclays, είναι ένα ενδιαφέρον δείγμα του πώς η κοινωνική ευαισθησία για το πώς φτωχοποιήθηκαν οι κοινωνίες για να διασωθούν οι τράπεζες την περίοδο μετά το 2008, άρχισε να επιβάλει πιο αυστηρούς κανόνες για τη σύγκρουση συμφερόντων στον τραπεζιτικό τομέα. Αν δει κανείς, όμως, το σκηνικό με φόντο την κυπριακή πραγματικότητα θα πρέπει να μιλούμε για ένα είδος αντιπαραδείγματος. Είναι γεγονός ότι μετά την έκρηξη της κοινωνίας ενάντια στην προσπάθεια για καθολικό κούρεμα καταθέσεων τον Μάρτιο του 2013, ανάγκασε, τελικά, το κατεστημένο να αποδεχθεί [με βαριά καρδιά] την ευθύνη των τραπεζών για την οικονομική κρίση. Και, χάρις ίσως και στον κ. Κ. Κληρίδη αλλα και τις προηγούμενες παρεμβάσεις την κ. Καλογήρου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς] μια σειρά από στελέχη τραπεζών βρίσκονται στα δικαστήρια για καίρια σημεία της κρίσης που συμπαρέσυρε όλη την κοινωνία – για το πώς συγκαλυφθήκαν τα κενά που οδήγησαν στην αποτυχία ανακεφαλαιοποίησης τον Ιούνιο του 2012 και έσπρωξαν τη χώρα στο μνημόνιο [η δίκη που διεξάγεται ήδη], για την αγορά των ελληνικών ομολόγων, κοκ.

Όμως, ταυτόχρονα, με την ανάληψη των δυο εμπορικών τραπεζών που απέμειναν [Κύπρου και Ελληνική] από ξένους, υπήρξε και ένα ξέπλυμα μέσα από το συνηθισμένο μηχανισμό συγκάλυψης – τα ΜΜΕ… Η πρωτοφανής ρουσφετολογία [και από τον Χ. Γεωργιάδη με τους διορισμούς του σε Ελληνική και Συνεργατισμό], η εξάρτηση των ΜΜΕ από τα δάνεια, η διασύνδεση δικηγορικών γραφείων [όπως λ.χ. της οικογένειας του προέδρου] με τα ΔΣ των τραπεζών, οδήγησαν και πάλι σε προσπάθειες μεταφοράς της κριτικής για τις τράπεζες και τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων γενικότερα, στο παρελθόν και στη συγκάλυψη…

Ανάλογα μπορεί να πει κανείς και για την Κεντρική Τράπεζα, η οποία είχε το 2012 μια μικρή άνοιξη αποκαλύψεων προς την κοινωνία για το πώς λειτουργούσαν οι τράπεζες, επέστρεψε μέσω της κ. Χ. Γιωρκάτζη στην πρακτική των συγκαλύψεων. Το ότι λ.χ. χρειάστηκε η παρέμβαση του κ. Κληρίδη για να αποκαλυφθεί το σκάνδαλο με τον Ρίκκο [το οποίο, όπως ομολόγησε ο Κοιλιάρης είχε συζητηθεί και στο συμβούλιο της Κεντρικής] είναι χαρακτηριστικό… Η ευθιξία δεν ανθίζει ακόμα στον τραπεζιτικό τομέα, ο οποίος λειτουργεί σαν ένας παράλληλος μηχανισμός εξουσίας, χωρίς ουσιαστικό εσωτερικό έλεγχο και πάλι. Και τώρα ελεγχόμενος σε μεγάλο βαθμό από τον εξωτερικό… Οι ροές κεφαλαίων που κάποτε, υποτίθεται, ότι θα μας βοηθούσαν οικονομικά γίνονται αυξανόμενα ένας μηχανισμός ελέγχου της κυπριακής κοινωνίας από εξωτερικά συμφέροντα…

Στον επίσημο λόγο επιστρέψαμε στα παραμύθια ότι δεν γίνεται ξέπλυμα μέσω Κύπρου κοκ. Εξού και η αργή διαδικασία ελέγχου στοιχείων, όπως εκείνων των Panama papers..

Οι υπερχρεώσεις των τραπεζών: τελικά το κατάλαβαν; Ή απλώς το έκαναν θέμα γιατί τώρα βρήκαν στοιχεία για το Συνεργατισμό; Αύριο, όταν θα φτάσει και στις εμπορικές τράπεζες το θέμα;

Tο σκάνδαλο με τις υπερχρεώσεις των τραπεζών άρχισε τελικά να αποκτά δημόσια προβολή, προφανώς γιατί δεν μπορούσε να συγκαλυφθεί άλλο – η ουσία του είναι απλή: οι τράπεζες, από το 2006, είχαν προσθέσει ρήτρες[2] σε μερικά είδη δανείων με βάση την οποία το επιτόκιο θα έπρεπε να κυμαίνεται με βάση το ευρωπαϊκό αντίστοιχο. Όταν, όμως, μετά το 2009 το ευρωπαϊκό επιτόκιο έπεσε δραματικά [σήμερα είναι…].. Oι τράπεζες, ποντάροντας ότι οι πολίτες δεν θα έψαχναν του όρους του δάνειου, δεν μείωσαν το επιτόκιο. Και έτσι, εισέπρατταν δεκάδες χιλιάδες σε τόκους. Το θέμα δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίστηκε στο δημόσιο λόγο. Αντίθετα, εκτός από τους δυσφορούντες πολίτες που διαμαρτύρονταν για το ύψος του χρέους που δεν φαινόταν να υποχωρεί, υπήρξε και δημοσίευση σχετικής ακαδημαϊκής ανάλυσης[3] το 2013 για το θέμα – από τις σπάνιες συνεισφορές το Τμήματος Οικονομικών του Πανεπιστήμιου Κύπρου[4]. Και όμως, παρά την δημοσίευση, το θέμα αφέθηκε. Για να τα βάλουν τα ΜΜΕ με τις τράπεζες χρειάζεται και χρειάζονταν μια αυτονομία που δεν είχαν… Τα έβαλαν λ.χ. με τον Βγενόπουλο, όταν πια δεν ήταν στη Λαϊκή – γιατί διαφορετικά θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί τον παρουσίαζαν διθυραμβικά πριν… Και ανάλογα δεν μπορούσαν να εστιάσουν στην Τράπεζα Κύπρου μετά από την αλλαγή των διοικητικών της στελεχών..
Με αυτήν την έννοια, η συγκάλυψη συνεχίζεται… όπως και η κλοπή [όπως θα μπορουσε να ονομαστει η διαδικασια των υπερχρεωσεων]. Σε μια συζήτηση στο ΡΙΚ λ.χ. ήταν έκδηλη η προσπάθεια της δημοσιογράφου να εστιαστεί η προσοχή μόνο στο Συνεργατισμό [όπου το θέμα αφορά μερικά συνεργατικά και όχι όλα] – έτσι, όταν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Δανειοληπτών, κ. Μελάς, αναφέρθηκε και στις εμπορικές τράπεζες, και πρόσθεσε ότι υπερχρέωσαν (ουσιστικά «έκλεψαν»;) δισεκατομμύρια από τους πελάτες τους, θέτοντας, πια, τα όρια του σκανδάλου, ήταν έκδηλο ότι η δημοσιογράφος ήθελε να πάει αλλού το θέμα και άφησε το σχόλιο να περάσει…

Είναι άξιον απορίας γιατί πέρασαν 6 χρόνια συνεχιζόμενης απάτης, πριν γίνει διερεύνηση. Και μεν Επίτροπος, ο κ. Παύλος Ιωάννου δεν ήταν στη θέση του για όλο αυτό το διάστημα, αλλά το θέμα  είναι αν κάνει κάτι τωρα αντιστοιχο με βαση το ευρος της υποθεσης. Γενικότερα το εύρος της συνεχιζόμενης απάτης σε κάνει να διερωτάσαι, αν τελικά υπηρξε [από μερικους] και ένα ειδος συγκάλυψη. Όπως είπε ο κ. Μελάς για ένα τόσο σοβαρό θέμα ο Επίτροπος Χρηματοοικονομικών και ο Σύνδεσμος Καταναλωτών, έπρεπε αυτεπάγγελτα να προβούν σε έρευνα. Πάντως, ο κ. Ιωάννου φαινεται να έδωσε το στίγμα ότι ΔΕΝ πρόκειται να κάνει κάτι τέτοιο. Από τα λεγόμενα του στη συζήτηση στο ΡΙΚ διαφαίνοταν μια αποθυμία του να εξετάσει το πρόβλημα στην ολότητά του, αλλά μόνο, όταν «υποχρεώνεται» λόγω συγκεκριμένης καταγγελίας για συγκεκριμένο δάνειο. 
Σε ερώτημα στη συζήτηση στο ΡΙΚ κατά πόσο έχουν ακολουθηθεί παρόμοιες πρακτικές και αν υπάρχουν παρόμοιες προβληματικές ρήτρες σε συμβάσεις με άλλα τραπεζικά ιδρύματα, ο επίτροπος απάντησε: “Δεν είναι η δουλειά του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου να προβαίνει σε τέτοιου είδους διαβεβαιώσεις..”…Αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθέι με βάση την πρακτική που ακολουθείται – αλλά τότε τίθεται και θέμα για το αν αυτό το θέμα αφορά την Κεντρική και γιατί δεν το διερευνά, έστω και τώρα που έχει δημοσιοποιηθεί το ζήτημα.

Ενδεικτικό της αίσθησης που προκαλεί η ολη στάση των θεσμων είναι και το σχόλιο/αντίδραση στο φπ που απευθύνεται στον επιτροπο: «Το κρίμα του κόσμου που αυτοκτόνησε, που επέθανε γιατί εν εκράταν να πάει στον γιατρό, των μιτσιών που εσηκώσαν που τα πανεπιστήμια γιατί τα ρυάλλια ρουφούν τα ΠΑΡΑΝΟΜΑ οι τράπεζες με υπερχρεώσεις επιτοκίων, εν ούλλο πάνω σας..»

Μια ακόμα σκανδαλώδης συγκάλυψη: αν ο κ. Πατσαλίδης δεν είχε δίκτυο και δεν ανήκε σε γνωστούς κύκλους, δεν θα ήταν δικαστήριο με την τεκμηριωμένη διαγραφή ημέηλ, τη στιγμή που γινόταν έρευνα για τα σκάνδαλα των τραπεζών, τα οποία υποτίθεται ότι θα έπρεπε να επιτηρεί ως μέλος του εποπτικού οργανισμού, της Κεντρικής;
Η συγκάλυψη είναι άλλωστε κραυγαλέα εμφανής την περίπτωση του κ. Πατσαλίδη, ο οποίος ανήκει πια και στο συμβούλιο της Τράπεζας Κύπρου. Και όμως, είναι τεκμηριωμένο ότι διέγραψε ημέηλ, ενώ γινόταν έρευνα στην Κεντρική. Παρανόμησε/έγινε παρατυπία και τελικά, όχι μόνο συγκαλύφθηκε, αλλά και ανελίχθηκε… Και οι «προστάτες», πρόθυμα, έτρεξαν να δαιμονοποιήσουν και την έρευνα της Αλβαρέζ και Μάρσαλ. Θα δαιμονοποιούσαν μια αμερικανική εταιρεία με διεθνή αναγνώριση, αν δεν ήταν μια στοχευμένη εκστρατεία συγκάλυψης;

Αν δεν γίνονταν οι αποκαλύψεις για τις τράπεζες το 2012, είναι πιθανό ότι με τον έλεγχο που διέθετε το κύκλωμα των τραπεζών [το οποίο ελέγχει, όχι μόνο δάνεια και διαφημιστικά πακέτα, αλλά έχει και δίκτυα πολιτικών και δικηγορών] θα μπορούσαν σήμερα να μην δικάζονται καν οι τραπεζίτες… Η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ άλλωστε προσπάθησε από το 2011 να συγκαλύψει την ευθύνη των τραπεζών στην κρίση [έστω και αν το έλεγαν όλοι στο εξωτερικό, από την ΕΕ μέχρι τους οίκους αξιολόγησης – όπως και η κοινή λογική, αν κοίταζε κανείς τα συγκριτικά μεγέθη των κυπριακών δημοσιοοικονομικών που ήταν κοντά στο ευρωπαϊκό μέσο όρο, και αντίστοιχα την έκθεση των τραπεζών στην ελληνική κρίση], και τελικά, αναγκάστηκαν από το 2013 να παραδεχθούν την ευθύνη των τραπεζών – και πάλι απρόθυμα, αν κρίνει κανείς από την προθυμία με την οποία προσπάθησαν να στηρίξουν την κωμική επιτροπή Πική που στήθηκε για να συγκαλύψει και τις ευθύνες της κυβέρνησης για το κούρεμα και τις ευνοιοκρατικές διαρροές, όπως φάνηκε.

Υπάκουη δημοσιογραφία – από τον Πολίτη στην αρχισυνταξία του Φιλελευθέρου
Ουσιαστικά, ήταν η πίεση από την κοινωνία που υποχρέωσε τα ΜΜΕ να αρχίσουν να αναφέρονται στην τραπεζιτική κρίση. Μερικοί δημοσιογράφοι με τεράστια ευθύνη για τη συγκάλυψη των τραπεζών, μέχρι σήμερα ακόμα προσπαθούν να αποφεύγουν την ευθύνη… Αυτό αφορά ιδιαίτερα την αρχισυνταξία στον Φιλελεύθερο – παρά το ότι το οικονομικό τμήμα της εφημερίδας κάλυψε τις αποκαλύψεις επί Π. Δημητριάδη το 2012. Ανάλογα συμπεριφέρθηκε και η εφημερίδα Πολίτης, η οποία αγωνίστηκε έντονα για τη συγκάλυψη των τραπεζιτικών σκανδάλων. Αρχές Σεπτεμβρίου του 2012, μάλιστα, είχε και δημόσια απαίτηση να σταματήσουν οι συζητήσεις για τα σκάνδαλα των τραπεζών. Το ότι μετά κατασκεύασε το θέαμα της φόκους για να μετατοπίσει από την τραπεζιτική κρίση δεν ήταν παράδοξο, χρησιμοποιηθήκαν όλες οι διαθέσιμες πρακτικές συγκάλυψης – από λογοκρισία μέχρι μετατόπιση..

Όταν ο Πολίτης, τελικά, παραδέχεται ότι υπήρχε και έκθεση για τα προβλήματα της Λαϊκής το 2010 – και άρα όφειλε ο Ορφανίδης να μην δεχθεί την μετατροπή της Εγνατίας σε παράρτημα το 2011 ..Αλλά όλα τα αναγνωρίζει, μόνο που το όνομα του κύπριου επόπτη, το.. ξέχασε.. Η βολική λογοκρισία, όχι μόνο για τις ευθύνες, αλλά και για το ίδιο το όνομα του Αθανάσιου Ορφανίδη…
Αλλά, ακόμα και αν ο Πολίτης φαίνεται ότι αναγκάστηκε να παραδεχθεί την αλήθεια, λειτουργεί με το μηχανισμό της λογοκρισίας, της συγκάλυψης και της μετατόπισης – εδώ αναγνωρίζει το σκάνδαλο ότι ήταν γνωστή μετά από έρευνα η κατάσταση Λαϊκή από το 2010..

Οπότε, τίθεται αναπόφευκτα το ερώτημα γιατί με αυτά τα δεδομένα, η κυπριακή Κεντρική Τράπεζα ενέκρινε την μετατροπή της Εγνατίας σε παράρτημα τον Μάρτιο του 2011; Εκείνη η κίνηση, εν μέσω της διόγκωσης της ελληνικής οικονομικής κρίσης, αποτέλεσε ουσιαστικά τη σφραγίδα της ολοκληρωτικής εξάρτησης της τράπεζας και της κυπριακής οικονομίας από τις εξελίξεις στην Ελλάδα – αφού θα έπρεπε πια να ανακεφαλαιοποιηθεί και με φόντο τις ζημιές της Εγνατίας… Σε σχεδόν 2 μήνες ήρθαν οι υποβαθμίσεις, που έκαναν το δανεισμό από τις διεθνείς αγορές αποτρεπτικό – και η αιτία ήταν σαφής και στις ανακοινώσεις των οίκων αξιολόγησης: η έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Αλλά ο Ορφανίδης που μόλις είχε δεσμεύσει την εξάρτηση με αλυσίδες μέσω Εγνατίας, έτρεχε να κατηγορεί το δημόσιο που είχε έλλειμα και δημόσιο χρέος στο μέσο όρο της ΕΕ. Λογόκρινε τις ευθύνες του, για τις οποίες δεν διερευνήθηκε ακόμα..

Το πιο κάτω κείμενο από τον Πολίτη τον Φεβρουάριο του 2017 είναι χαρακτηριστικό – αναφέρει τα πάντα, εκτός από το όνομα του ..Ορφανίδη… Το υπογραφεί ο Σ. Παρούτης, ο οποίος έχει πια τεκμηριωμένα μια τάση να προσπαθεί να μετατοπίζει ευθύνες, ακόμα και όταν τα τεκμήρια μπροστά του φωνάζουν για την αλήθεια. Αλλά προσπαθεί και να λογοκρίνει. Η επιλεκτική λογοκρισία, ακόμα και σε εξόφθαλμα ζητήματα ή κείμενα φαίνεται να είναι μέρος μιας δημοσιογραφικής πρακτικής της εποχής της συγκάλυψης και μετατόπισης.

Έτσι, ενώ αναφέρεται ότι επικεφαλής της ελληνικής Κεντρικής Τράπεζας ο κ. Προβόπουλος  [αλλά στο κάτω κάτω αυτός κοίταζε τα της χώρας του] το ενδιαφέρον είναι ότι το όνομα του κύπριου αντίστοιχού του, του κ. Ορφανίδη [ο οποίος είχε την ευθύνη/αρμοδιότητα για την Λαϊκή] λείπει/λογοκρίνεται επιδεικτικά.













[2]  Οι τέσσερις οι ρήτρες συμφωνα με τον ‘Διαλογο’/Χαραυγη:  http://dialogos.com.cy/blog/tesseris-ritres-pou-odigoun-se-iperchreosis/#.WM4Ckfl97IU
[3] Επιτόκια, Τραπεζικές Δανειακές Πρακτικές και Ανάπτυξη Πραγματικής Οικονομίας 
[4]  Γενικότερα το τμήμα [σαν κείμενα από το τμήμα] φαίνεται σε γενικές γραμμές ακολούθησε τη γραμμή συγκάλυψης της κρίσης, όπως και ο Ορφανίδης 

Ο Χάσικος αγωνίζεται για να συγκαλύψει το σκάνδαλο σύγκρουσης συμφερόντων – προσπαθεί να ελέγξει την επιτροπή Ασυμβίβαστου και τα ΜΜΕ της οικογένειας [ή του ιδίου;] ρίχνουν μετατοπίσεις που δείχνουν και το ποιός είναι ο Περδικης. [οι ρευστές συμμαχίες στα ΜΜΕ ..και στους διορισμούς]


Ο Χάσικος στην επιτροπή Ασυμβίβαστου, κατ’ αρχήν υπόθεση, και ένας διορισμός, της κ. Λοττίδη, που, στο πλαίσιο των διαμαχών Χάσικου – Λοττίδη, μοιάζει με διαμοιρασμό δημόσιων θέσεων με προεκλογικό φόντο...
Η διερεύνηση από την επιτροπή Ασυμβιβάστου της καταγεγραμμένη σύγκρουσης συμφερόντων του κ. Χάσικου σε σχέση με το κτήριο που ενοικιάζει [με 60% μερίδιο στην εταιρεία στην οποία ανήκει] στο κράτος, πήρε νέες διαστάσεις την εβδομάδα που πέρασε – που δείχνουν και το μέγεθος του ζητήματος, αλλά και το ευρύτερο πλαίσιο και του θέματος, όπως και της λειτουργίας των ΜΜΕ… Και σίγουρα το σκηνικό αποκάλυψε ρωγμές στο πλαίσιο των δικτύων του κατεστημένου..
 Η ανακοίνωση λ.χ. ότι η νέα Επίτροπος Διοίκησης είναι μια δικηγόρος [παρά την πρόθεση για διορισμό γυναίκας δικαστή] σύζυγος ενός από τους εκδότες της Καθημερινής, είναι σαφώς συνδεόμενη με τις διαμάχες αναμεσά στην πολιτικοοικονομική ελίτ της δεξιάς που ελέγχει τα ΜΜΕ. Οι Λοττίδηδες είχαν δεχθεί ένα πλήγμα με το ζήτημα της δημόσιας συζήτησης για την επιχορήγηση της τηλεόρασης τους – και προφανώς, το προεδρικό έκανε μια κίνηση συμφιλίωσης, αφού θέλει να έχει πρόσβαση [αν όχι να ελέγχει απόλυτα] την πλειοψηφία των ΜΜΕ ενόψει προεδρικών. Αντίθετα, ο Χάσικος, ο οποίος φαίνεται να είναι σε αντιπαράθεση με τον Δ. Λοττίδη φέρεται να διαφωνούσε με το διορισμό [ενδεχομένως και λόγω διαπλοκής συμφερόντων] – και υποστήριζε τον κ. Τσιάρτα, ο οποίος εκφράζει τη θέση της ευαισθησίας για τα δικαιώματα στο γραφείο της Επίτροπου Διοίκησης. Αλλά είναι ένας λειτουργός με τον οποίο λογικά δεν συμφωνούσε ο Χάσικος, όταν το 2013 – 14 έκανε τις  δηλώσεις του ενάντια στους μετανάστες κοκ… Προφανώς, η αντιπαράθεση της επιφάνειας αγγίζει μετατοπίσεις…
Και ο διχασμός του Φιλελεύθερου ήταν επίσης χαρακτηριστικός – μετά τη δημοσίευση της είδησης για την έρευνα του Γενικού Ελεγκτή, ήρθε ένα απολογητικό κείμενο για τον Χάσικο από την κ. Χ. Χατζηδημητρίου, και μετά, όταν άνοιξε το θέμα του Περδίκη ο κατά τα άλλα προστατευτικός με τον κ. Χάσικο διευθυντής σύνταξης, ο Α. Μιχαηλίδης [που όχι μόνο δεν είχε γράψει κάτι για το θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων του υπουργού εσωτερικών, αλλά και όταν είχε ξεσπάσει αρχικά η κόντρα Χάσικου-Λοττίδη έκανε κριτική στον Λοττίη, χωρίς να αναφέρει λέξη για τον Χάσικο] έτρεξε να κατασκευάσει συγκάλυψη για τον ημέτερο μαϊντανό των ΜΜΕ του απορριπτικού μετώπου. Και έτσι, ο Μιχαηλίδης ομολόγησε δημόσια ότι στήνονται μετατοπίσεις μέσω των ΜΜΕ για εκφοβισμό αντίπαλων – αλλά καμωνόταν ότι τώρα ανακάλυψέ την τασιηνόπιτα που τρώει κάθε πρωί στη δουλειά του…
Κατ’ αρχήν το θέμα έφτασε στην επιτροπή Ασυμβίβαστου – και μάλιστα ο επικεφαλής σε δήλωσή του στην Χαραυγή [την οποία όμως δεν μετέδωσε κανένα άλλο Μέσο] κατάγραψε ότι φαίνεται να υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Το ότι υπάρχει υπόθεση με δεδομένη την νομοθεσία και το γεγονός ότι ο κ. Χάσικος/εταιρεία πήρε 114 χιλιάδες ευρώ από το ενοίκιο είναι ένα γεγονός που αν ήταν άλλο άτομο θα ήταν δεδομένη ήδη η κατάσταση. Όμως, ο κ. Χάσικος αποφάσισε προφανώς να το παλέψει. Αν θα τα καταφέρει και εδώ να διεκδικήσει ότι ο ίδιος πρέπει να είναι υπεράνω του νόμου, θα φανεί.
 Οι κινήσεις του μέχρι τώρα φαίνεται να είχαν τρεις κατευθύνσεις:
1. Προσπάθεια ελέγχου της επιτροπής; Έθεσε θέμα συμμετοχής της Γενικής Λογίστρια λόγω διαμάχης με τον σύζυγο της. Το θέμα είχε επανεμφανιστεί και προηγουμένως σε διαμάχη του Γενικού Ελεγκτή με τον κ. Χάσικο.  Η Γενική Λογίστρια προτίμησε να απέχει για να «θωρακίσει» την επιτροπή, όπως είπε. Το πρόβλημα για τον κ. Χάσικο [πέρα από ένα γενικότερο κουρνιαχτό σκόνης ότι υπάρχει γενικότερη διαπλοκή, η οποία θα καταλαγιάσει, όμως, αναπόφευκτα] είναι ότι με αυτήν του την κίνηση κανει ακόμα πιο κραυγαλέα την προβληματική του κατάσταση – αν η κ. Ρέα δεν πρέπει να συμμετέχει γιατί ο εξεταζόμενος [ο κ. Χάσικος] έχει διαφορές μαζί του, τότε γιατί η ιδιά λογική να μην εφαρμοστεί σε όλες τις επιχειρήσεις του ίδιου του κ. Χάσικου; Γιατί να μην εξαιρεθεί από όλες τις αποφάσεις που αφορούν ζητήματα στα οποία έχει οικονομικά ή άλλα συμφέροντα [με μετοχές, τίτλους ιδιοκτησίας κοκ] η δική του σύζυγος και άλλα οικογενειακά πρόσωπα; Γιατί, λοιπόν, έκανε αυτήν την μάλλον αντιφατική κίνηση ο κ. Χάσικος; Εν μέρει [όπως και στην περίπτωση του Περδίκη που θα δούμε πιο κάτω] στείλει ένα μήνυμα απειλητικό ότι θα εξαπολύσει επιθέσεις μετατόπισης μέσα από «αποκαλύψεις βρωμιών» ή κατασκευές θεαμάτων για όσους του κάνουν επίθεση. Εν μέρει, όμως,μπορεί να είναι και μια προσπάθεια να ελέγξει την επιτροπή. Η επιτροπή αποτελείται από 4 άτομα – ήδη το ένα είναι εκτός. Ο επικεφαλής εκφράστηκε ήδη – άρα μπορεί να μην μπορεί να τον ελέγξει ο κ. Χάσικος. Οι άλλοι δυο είναι η γραμματέας της Βουλής [ αν προσκειται στον ΔΗΣΥ –άρα μπορεί να είναι ελέγξιμη] και αντιπρόσωπος της Γενικής Εισαγγελίας [εδώ αν εστιάσει ο κ. Κληρίδης θα έχει μάλλον πρόβλημα ο κ. Χάσικος, αλλά από την άλλη μπορεί να υπάρχουν και δίκτυα που ελέγχονται από άλλους όπως φάνηκε τόσες φορές με τις διαρροές[1] – και ενάντια στον κ. Κληρίδη]…

2. Μετατοπίσεις – η γελοιότητα του Περδίκη. Από την περασμένη Δευτέρα η Αλήθεια, η οικογενειακή εφημερίδα του κ. Χάσικου [του ίδιου βασικά, έστω και αν προσπαθεί εδώ να κρυφτεί νομικίστικα πίσω από το δάκτυλο του] εξαπέλυσε επίθεση ενάντια στον Περδίκη με αποκαλύψεις ότι ο βουλευτής παίρνει επίδομα οδηγού χωρίς να έχει οδηγό. Στο ηθικό επίπεδο ο εξευτελισμός του Περδίκη ήταν, πια, εμφανής.

Το άτομο που πόζαρε τόσες φορές για να κάνει δηλώσεις για τις φρουρές και τα αυτοκίνητα/οδηγούς των πολίτικων, τώρα πιάστηκε να εισπράττει χωρίς καν να έχει οδηγό. Αυτό που αποκαλύφθηκε δραματικά είναι ότι ο Περδικης στήνει φτηνά θεάματα εξαπάτησης – αν, όντως, ήθελε να ήταν συνεπής θα έπρεπε να είχε επιστρέψει το ποσό, έστω μετά την κρίση το 2013, όταν έκανε και εκδηλώσεις ενάντια στην σπατάλη στα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί κοκ… Όμως, ουσιαστικά, ο ίδιος φρόντισε να πιάνει εκείνο το επίδομα, έστω και χωρίς να έχει καν οδηγό – απλώς φρόντισε να πηγαίνει στο κόμμα του, που όπως όλοι ξέρουν περιστρέφεται γύρω από τον ίδιο [και άρα χρηματοδοτεί μια δική του πολιτική επιχείρηση επιχείρηση με χρήματα/επίδομα για τα οποία φωνάζει για άλλους] …Μέχρι και ο Α. Μιχαηλίδης του Φιλελεύθερου που έτρεξε να συμπαρασταθεί στον Περδίκη, αναγκαστικά άφησε και μια σπόντα για τις «μαγκιές» του Περδίκη.
Αλλά ο κ. Άριστος στην σπαραξικάρδια έκκληση του, ενοχλήθηκε γιατί παραδόθηκε ο ιδεολογικός του σύμμαχος στο κυπριακό… στην «χλεύη». Ο Περδίκης προσπάθησε να αμυνθεί, όπως ακριβώς κάνει ο Χάσικος [εκτός από το θέμα του ενοικίου που δεν έχει καν νομικίστικη υπεκφυγή] – υποστήριξε [και από ότι φαίνεται τεκμηρίωσε στην βουλή] ότι είχε ζητήσει να πηγαίνει το επίδομα οδηγού στο κόμμα του, τους «οικολόγους». Υπάρχει βέβαια και πάλι το νομικό ζήτημα – αν δεν χρειάζονταν επίδομα οδηγού, τότε γιατί δεν ζήτησε απλώς να μην το παίρνει; Ουσιαστικά, μετέφερε ένα κονδύλι συγκεκριμένο σε κάτι άλλο [στον κομματικό μηχανισμό, ο οποίος φυσικά τον ευνοεί για να επανεκλέγεται κοκ – άρα είναι και ατομικό του συμφέρον, αφού είναι προσωποπαγές κόμμα]. Δικαιούται; Έστω νομικίστικα. Θα δούμε από το πόρισμα του Γενικού Ελεγκτή. Γιατί έγινε στόχος ο Περδίκης; Διότι αυτός [τόσα χρόνια συνεργάτης του Χάσικου στην λάσπη] άρχισε να αποστασιοποιείται και για λόγους αδιευκρίνιστους [ακόμα – ίσως για την υπόθεση Λοττίδη και άλλων ιδιοκτητών ΜΜΕ ενάντια στον Χάσικο ή ίσως και προεκλογικά] κατέφυγε στον Γενικό Ελεγκτή – και κάπως έτσι ξεκίνησε η διαδικασία που αποκάλυψε το ζήτημα της διαπλοκής του κ. Χάσικου με τα ενοίκια. Οπότε, ο κ. Χάσικος έστειλε ένα μήνυμα ότι θα κατασκευάζει θεάματα για όσους τον κατηγορούν.
3. Όμως, υπήρξε και ένα τρίτο πεδίο που αξίζει να σχολιαστεί. Η αντίδραση των ΜΜΕ. Ακριβώς γιατί εδώ παίζεται ένα μέρος του παιχνιδιού – εδώ έστησε τόσες και τόσες δίκες διά του πρωτοσέλιδου ο Χάσικος. Και για αυτό άλλωστε έγινε έξω φρενών, όταν είδε τις πρακτικές του να επιστρέφουν στον ίδιο. Όμως, για τον ίδιο τα τεκμήρια είναι αδιαμφισβήτητα. Αρά αν μπορούσε στο παρελθόν να στήνει δίκες μέσω πρωτοσέλιδων, τώρα ίσως να μπορεί να στήσει θεάματα Μετατόπισης από τον ίδιο, αλλά και αθώωσης..
Όμως η συγκυρία δεν φαίνεται να τον ευνοεί απόλυτα ..για να πούμε το λιγότερο. Η κίνησή του [έστω και συγκαλυμμένα δήθεν] να μπει στο χώρο των τηλεοπτικών μεταδόσεων με [ας πούμε συμφέροντα στο Άλφα] προκάλεσε αντιδράσεις από τους υπολοίπους ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Την ομαδουλα των 5-6 [Παπαφιλίπππου, Χατζηκωστής, Παττίχης, Λοττίδης, Παπαδόπουλος, αρχιεπίσκοπος] που έχουν τη δυνατότητα χειραγώγησης ακόμα.
Ο Παπαδόπουλος του Πολίτη [αν έχει ακόμα τον έλεγχο], ο Παπαφιλίππου και ο αρχιεπίσκοπος δεν φάνηκαν να αντιδρούν δημόσια, αν και είναι λογικό ότι υπόγεια θα ενοχλήθηκαν και θα κάνουν κινήσεις - ο Παπαφιλλίππου και ο αρχιεπίσκοπος τουλάχιστον. Ο Πολίτης, αντίθετα, φαίνεται εντελώς ελεγχόμενος από την κυβέρνηση – και από τις επιθυμίες του κ. Χάσικου.

Οι εφημερίδες την επομένη της πρώτη συζήτησης στην επιτροπή Ασυμβίβαστου της υπόθεσης του Χάσικου
Ο πρωτοσέλιδος τίτλος του Πολίτη, ήταν ότι ζητήθηκε από τον ..Οδυσσέα Μιχαηλίδη να πάρει και άλλα στοιχεία, λες και το πρόβλημα το είχε ο Μιχαηλίδης. Είναι η ίδια τακτική μετατόπισης που εφαρμοζόταν και την περίπτωση του Ρίκκου. Ο τίτλος μετά την καταδίκη του λ.χ. αναφέρονταν στην έφεση, παρά στην καταδίκη..
Οι εφημερίδες που προβάλαν το θέμα με αιχμές για τον Χάσικο ήταν η Χαραυγή και η Σημερινή του συγκροτήματος ΔΙΑΣ [Χατζηκωστή]. Η Χαραυγή ήταν η μόνη που ενδιαφέρθηκε να πάρει δηλώσεις από τον πρόεδρο της επιτροπής [και αφού η δήλωση είχε αναρτηθεί και ηλεκτρονικά θα μπορούσαν να την δουν και άλλα ΜΜΕ… αλλά σιώπησαν] ..Η Σημερινή εστίασε αρνητικά [επανέλαβε τον εαυτό του ήταν το νόημα της πρωτοσέλιδης αναφοράς] στη δήλωση του Χάσικου ότι έκανε το έκανε «καλόπιστα» [καλόπιστη παρανομία, ας πούμε] ..Αλλά υπήρχε και μια σαφής αιχμή ότι η αφαίρεση της Γενικής Λογίστριας έμοιαζε και με ένα είδος απόπειρας ελέγχου της επιτροπής…..
Η Αλήθεια από την άλλη επέμενε ότι ..δεν υπάρχει Ασυμβίβαστο [εντυπωσιακή πιστή παρά τα τεκμήρια και την νομοθεσία]..
Η αμφιλεγόμενη στάση του Φιλελευθέρου – και ο διχασμός των δικτύων του κατεστημένου;
Οπότε το κέντρο βάρους έπεσε στο Φιλελεύθερό που φάνηκε αμφιλεγόμενος. Άλλωστε έτσι φάνηκε να είναι και το 2015, όταν ο Χάσικος εξαπέλυσε και επίθεση εναντίον των δημοσιογράφων αποκαλώντας τους «στρατιωτάκια»… Και δείχνει σαφώς ότι η διοίκηση γύρω από τον Λοττίδη δεν είναι διατεθειμένη να συγκαλύπτει το Χάσικο, όπως την περίοδο 2013-15.. Αλλά και ούτε να του πάει άμεσα κόντρα [έχει και ο Φιλελεύθερος τα μικρά του μυστικά προφανώς, και ο Χάσικος μπορεί και να απαιτεί].. Ο Φιλελεύθερος πρόβαλε αρχικά το θέμα μέσω κείμενων του Β. Βασιλείου. Δεν ήταν κύριοι τίτλοι, αν και θα μπορούσαν να είναι με βάση το μέγεθος του σκανδάλου και του θέματος [ο Φιλελεύθερος έκανε ασήμαντα θέματα κύριο τίτλο πολλές φορές – αναλόγως συμφερόντων βεβαίως] αλλά υπήρχαν κάπου στην πρώτη σελίδα. Άρα αναμεταδίδονται και ραδιοφωνικά κάθε πρωί που διαβάζονται οι τίτλοι στα ραδιόφωνα. Την επομένη της επιτροπής Ασυμβίβαστου ο Φιλελεύθερος φάνηκε να καλύπτει μόνο την οπτική του Χάσικου. Δεν χρησιμοποιήσει τη δήλωση του επικεφαλής της επιτροπής – και απλώς είχε πρωτοσέλιδο την δήλωση του Χάσικου ότι ήταν «καλόπιστη» η πράξη του. Συγκριτικά, ο Φιλελεύθερος, όταν αποφάσισε να στηρίξει τον κ. Κληρίδη το 2015, δεν πρόβαλε τις δικαιολογίες του Ρίκκου.
Το ότι ο κ. Χάσικος έχει πρόσβαση και δίκτυα στον Φιλελεύθερο φάνηκε, ήδη, από ένα σχόλιο της κατά τα αλλα ισορροπημένης κ. Χατζηδημητρίου.[2] Ήταν ενα κείμενο ξεκάθαρης συγκάλυψης. Η κ. Χατζηδημητρίου ξεκίνησε με το «ένα δίκαιο το έχει ο Χάσικος» και προχώρησε σε μια κωμική, για την ευρύτερη λογική και ρητορική συνέπεια της ίδιας, παράσταση προσπάθειας απολογίας για τον ..Χάσικο. Η ρητορική ήταν κάπως έτσι – έχει δίκαιο, αφού αν μετέφερε τις μετοχές στην γυναίκα του πάλι στο οικογενειακό ταμείο θα κατέληγαν ..Αρα;
Η κ. Χατζηδημητρίου έκτισε ένα προφίλ με βάση το οποίο κάνει κριτική στη διαπλοκή αξιωματούχων κοκ. Και τώρα, ξαφνικά, μετατρέπεται η ίδια σε κωμική φιγούρα της διαπλοκής. Διότι αν πει κάποιος ότι οι νόμοι δεν είναι αρκετά καλοί και πρέπει να γίνουν πιο αυστηροί, τότε εκτός από το να περιμένεις να γίνουν πιο αυστηροί, επιμένεις ότι, τουλάχιστον, εκείνοι οι νόμοι που υπάρχουν πρέπει να τηρούνται για υπάρχει ένα όριο. Το οποίο να επεκταθεί μετά. Αντί για αυτό, στην περίπτωση του Χάσικου, η κ. Χατζηδημητρίου εισηγείται να παραβλέψουμε μέχρι και τον νόμο που απαγορεύει να διατηρεί κάποιος περιουσία στο όνομα του, όταν είναι σε θέση σύγκρουσης συμφερόντων [έστω να ρισκάρει ο αξιωματούχος ότι μπορεί να κινδυνεύσει να οικειοποιηθεί την περιουσία που θα μεταβιβαστεί, έστω προσωρινά ένας γνωστός του – να έχει, δηλαδή, κάποιο ρίσκο για να μην φαίνεται τόσο κραυγαλέα η διαπλοκή]… Προφανώς, η ειδική περίπτωση αφορά στον κ. Χάσικο και δείχνει ότι και η κ. Χατζηδημητρίου κανει επιλεκτικές εστιάσεις στην κριτική της..
γιατί τώρα εμπλέκεται και ένα …φίλος, τέως εργοδότης;…
Μετά, όμως, από την διάχυση της επίθεσης στον Περδίκη, το μπλοκ της αρχισυνταξίας με επικεφαλής τον Μιχαηλίδη που δεν είχε τίποτα να πει για τον Χάσικο και τη διαπλοκή, ξαφνικά αντέδρασε, γιατί ο Περδικης είναι ημέτερος. Είναι ένας μαϊντανός του απορριπτισμού που αποδεικνύεται τζάμπα μάγκας. Γιατί αντέδρασε καθυστερημένα  ο Μιχαηλίδης; Γιατί, προφανώς, δεν περίμεναν ότι με την προβολή από τα ΜΜΕ του Χάσικου το θέμα θα διαχεόταν. Αλλά διαχύθηκε δείχνοντας ότι τα Μεγάλα ΜΜΕ του κατεστημένου δεν ελέγχουν, πια, την άτυπη Δημόσια Σφαίρα των κοινωνικών δικτύων που μετετρεψαν το θέμα Περδίκη σε κεντρικό. Και έτσι, βγήκε ο Μιχαηλίδης να πουλήσει κριτική στο ..Χάσικο, αλλά έμμεσα [λειτούργησε και ο Μιχαηλίδης πολλές φορές σαν φερέφωνο του Χάσικου] και να ζητήσει έλεος για τον.. Περδίκη.. και τις «μαγκιές του».




[1] Υπήρχε τότε με τον Ρίκκο και ένα αίσθημα δικτύου...